''Tijd in het heden en tijd in het verleden
Zijn beide misschien wel aanwezig in de toekomst.
En de toekomst bevat de verleden tijd.
Als alle tijd eeuwig aanwezig is.
Alle tijd is onherstelbaar.
Of laten we zeggen dat het einde vooraf gaat aan het begin,
en het einde en het begin er altijd al geweest zijn.
Voor het begin en na het einde.
En alles is altijd... nu''.
Dat is T.S. Elliott, en zijn kijk op de late kwartetten van Beethoven.
Vandaag denken we aan wat Elliott misschien wel heeft bedoelt.
We beginnen met Beethoven's Opus 131, naar wat ze zeggen zijn persoonlijke favoriet.
Het heeft zeven bewegingen, op het moment dat de standaard vier was.
En ze zijn allemaal verbonden. Je mag niet stoppen tussen de bewegingen.
Geen rust, geen tuning.
Beethoven stond erop dat het attaca werd gespeeld, zonder pauze.
Probeerde hij misschien te wijzen op enige samenhang, wat eenheid tussen...
Pardon.
De willekeurige daden van het leven.
Van het doofzijn, alleen, en het einde voelen naderen,
hij voelde misschien dat hij geen tijd had, om te pauzeren, om adem te halen.
Voor ons betekent dat om zo lang te spelen zonder een pauze,
dat onze instrumenten op den duur uit de toon vallen,
allemaal op hun eigen manier.
Het is een zooitje.
Wat moeten we doen, stoppen?
Of vechten, om continu aan elkaar aan te passen, tot het einde,
zelfs als we buiten de toon vallen?
lk weet het niet.
Laten we het uitzoeken.
Dat was snel.
Oké, wacht even.
Hong Kong op de tweede en vierde.
Shanghai op de dertiende.
Laat me het eerst nog even bij iedereen nakijken.
Een toast, als het mag.
lk heb je gemist in de vakantie dit voorseizoen.
Zoals jullie weten, is het afgelopen jaar moeilijk geweest.
Miriam zou hier vandaag bij ons zijn geweest, om te vieren...
Peter, ze is altijd hier.
Het is een jaar in drie weken.
Maar de muziek, het kwartet, ons samen heeft mij erdoor heen gekregen,
en ik moet u daarvoor bedanken en het glas nemen op onze... Kan het onze 25ste seizoen samen zijn?
- Op de Fugue. - Op de Fugue.
De Fugue.
Alexandra zegt dat jouw klas echt het einde is.
Echt waar? Wanneer heb je haar gesproken?
Afgelopen middag.
Ze is erg goed. Geavanceerd, snel.
- Je zou blij moeten zijn. - Dat is mijn meisje.
Ze speelt bijna nooit meer voor ons.
Laten we hopen dat ze dat nu wel weer gaat doen nu ze terug is van Curtis.
Maar om de eerste viool te zijn,
heeft ze zeer voorzichtige training nodig.
Eigenlijk, Daniel, vroeg ik me af of je naar haar wou luisteren.
Zeg haar wat je denkt, moedig haar aan.
lk zal naar haar luisteren. Als je dat wllt.
Natuurlijk, dat zou geweldig zijn.
- Zullen we? - Oké, ja.
Klaar?
Weet je, misschien is dit het seizoen dat we de cyclus van Beethoven spelen... Uit het hoofd.
- Dat idee heeft me altijd leuk geleken. - Ik denk nog steeds dat het een gimmick is.
lk denk dat het spelen van deze cyclus zonder dle eindeloze markeringen,
spannend zal zijn en een risico die de moeite waard is.
Een risico?
Een risico.
Zitten we nu in het casino leven, Robert?
Deze, deze markeringen laten lagen van gedachten zien.
lk ben het eens met Daniel.
lk denk dat het gelijkspel naar de conservatieven gaat.
Onze vibratie komt niet overeen.
lk sta nog ingesteld op de vakantie.
- Vanaf het begin, nog een keer alstublieft. - Oké.
- Laten we het vanaf Juliette doen. - Natuurlijk.
- Het spijt me, mijn gedachten dwalen af. - Het is de cello.
Sory jongens. Ik ben mezelf niet. Misschien heb ik over een dag of twee mijn handen terug.
- Dat is goed. - Oké.
Zullen we een nieuwe afspraak maken?
- Een nieuwe afspraak. - Volgende week donderdag.
Alles in orde, Peter?
Natuurlijk. Het is gewoon... Raar.
Steek je handen eens uit.
Oké. Maak nu rechts een vuist, en doe het open.
Linkervuist. Doe maar open.
Nu doen we het snel.
Open, dicht. Open, dicht.
Oké.
Oké. Nu, sta gewoon op.
Loop nu naar het einde van de kamer,
door de deur, en loop dan terug, natuurlijk, naar mij toe.
Oké.
Oké. Ik denk dat we een bloedmonster afmoeten nemen,
en een MRl regelen.
Waarom spreken we niet af over een week, als ik de resultaten heb?
MRl? Is er iets dat ik moet weten?
lk denk dat we eerst de onderzoeken moeten doen.
Je kunt me zeggen wat je denkt, ook al weet je het niet zeker.
Het is goed. We kennen elkaar al een lange tijd.
Nou?
Nou, gebaseerd op het onderzoek dat we zojuist hebben gedaan,
en de klachten die je me beschrijft,
ben ik ervan overtuigd dat je last hebt,
van de vroege symptomen van Parkinson.
Nou, weet je...
Van dit, van wat we zonet hebben gedaan, kun je me dat zeggen?
- Ja, ik ben bang van wel. - Parkinson?
Maar we moeten nog steeds het bloed nakijken en de MRl doen,
alleen maar om verder gevorderde mogelijkheden uit te sluiten.
Het aroma...
Wakker worden.
lk zal het de moeite waard maken.
Wat dacht je ervan als ik een vreselijk slecht Frans accent ging praten?
Oui oui?
- Alsjeblieft, ik ben niet... - Geliefde?
Robert. Robert, alsjeblieft. Ik ben echt niet... Ik ben niet...
lk ben niet in de stemming.
Oké. Het is een adagio, niet?
Langzamer, alsjeblieft.
De stok gaat in de string en eruit.
Je moet de weerstand voelen, en daarna de loslating.
Dat probeer ik.
- Zonder intentie. - Hoe bedoel je zonder intentie?
Deze fugue is een geweldige... het is een emotionele ontreddering
en ik hoor het niet.
De kleur moet donker zijn, altijd. Nog een keer.
Vibrato. Vanaf de eerste noot.
Het is een gebed, Alexandra.
Kun je me een regel laten spelen?
lk denk niet dat je al klaar bent voor dit stuk.
ln mijn klas, is iedereen erg blij met mijn optreden.
Dat is fantastisch.
Peter was dat ook.
Waarom opent hij met een langzame fugue? Beethoven, bedoel ik.
lk weet het niet.
Als je er op staat om voortijdig de 131 te doen,
lees dan tenminste eerst zijn biografle. Oké?
Probeer in zijn hoofd te komen.
Wist je dat zijn vader hem soms midden in de nacht wakker maakte,
om voor zijn dronken vriendjes te spelen?
Moet je voorstellen wat voor litteken dat bij je achterlaat. Mag ik?
Pilar.
Hallo, Robert.
- Lang niet gezien. - Ja.
Wat heb je gedaan?
Oefenen voor mijn nieuwe show, weet je nog. We starten donderdag.
Dit keer moet je komen. Ik zal je naam op de gastenlijst zetten.
Oké.
lk heb genoten van het Bartok kwartet dat je me aanbeval.
De Vijfde? Explosief.
Wacht, wacht even.
-Vond je het leuk? - Ja.
lk kan er een choreografle op maken.
De volgende stap is.... Shostakovich cyclus.
- Ben je er klaar voor? - Ja.
Het staat allemaal hier.
Luister ernaar terwijl je rent.
Wat speel je hierin?
Tweede viool. Altijd, dat is mijn gedeelte.
Altijd?
Ja. Nou, zonder mij zou het een eenzaam gefrustreerd trio zijn.
Serieus, de tweede en eerste viool zijn niet hiërarchisch,
het zijn verschillende rollen.
Hoe verschillend?
Nou, soms heb ik de melodie, soms heb ik de bas.
lk sluit de eerste viool aan, die meestal de rol heeft van solist,
met de viool en de cello,
net als een stroom... recht onder het oppervlak.
Makkelijk gezegd, ik zet het in elkaar. Dat is mijn werk.
Klinkt belangrijk, maar dan nog...
Heb je soms niet de behoeie om een solo te spelen?
Ja. Natuurlijk.
Dus? Waarom doe je er dan niets aan?
Nou, ik ging er iets aan doen, maar toen, vorig jaar...
Het was niet het juiste moment, dus...
lk ken het gevoel.
Mijn moeder zegt altijd: ''Het is nooit de juiste tijd."
En daarom is het altijd de beste tijd, Robert.
- Je moeder. Ja. - God zegen haar.
Laten we gaan, kom op.
lk heb met dokter Nadir gesproken. De moeilijkheid dle ik heb met,
Parkinson, zegt ze, het vroege stadium, misschien.
Parkinson?
Ja, mijn hersens hebben niet meer genoeg van iets.
Dopamine. Het reguleert beweging.
ls het pijnlijk?
Helemaal niet, en het beste gedeelte is, er is een medicijn voor.
Het vervangt dopamine.
Het is geen genezing, maar het vertraagt het proces.
Dat is aanmoedigend.
Hoe dan ook, doorspelen zit ervoor mij niet meer in.
Wat als het medicijn werkt?
lk moet realistisch zijn.
Ermee om gaan. Het een naam geven.
De dokter zegt dat het me misschien een seizoen geeft, kan ook twee zijn.
Maar ik heb besloten,
dat het beste voor het kwartet is om vooruit te plannen,
om te denken aan wat hierna komt.
lk denk dat Nina Lee mij moet vervangen.
Ze is een geweldige cellist, we mogen haarallemaal.
Zij is het. Vindt iedereen dat goed? Daniel?
Nina... Zij speelt nog steeds met Gideon, toch?
Nee, ik ben het er niet mee eens. We moeten dit nu niet bespreken.
- Het is niet de juiste tijd. - Ben ik het mee eens.
Nog een ding: als het medicijn werkt,
en ik ben in staat om goed genoeg te spelen tegen die tijd,
zou ik graag willen dat het eerste concert van het seizoen mijn afscheid wordt.
Het is gewoon...
Weet je, als we een nieuwe cellist aannemen,
als dat is wat we besluiten...
...denk ik dat het voelt als een nieuwe begin.
We zullen een nieuwe geluid hebben.
Als dat gebeurt,
wil ik niet meer exclusief tweede viool spelen.
Oké. Dus als ik vragen mag, wat heb je in gedachten?
Dat jij en ik wisselen tussen die twee stoelen.
ln het begin hoeft het geen gelijke verdeling te zijn,
maar uiteindelijk op elk stuk, denk ik dat we moeten beslissen,
wie de eerste viool speelt en wie de tweede.
Oh mijn God, ik kan niet geloven dat dit gebeurt.
Wat een verschrikkelijk idee, Robert.
Het is een verschrikkelijk idee.
- Het is geen verschrikkelijk idee. - Ja, dat is het wel.
En weet je wat? De timing, het kan gewoon niet slechter.
Peter zegt dat je klaar bent voor een nieuwe viool.
Zei hij dat?
Ga er naar op zoek.
Je moeder en ik zullen het voor je bekijken.
Man, Peter is zo geweldig.
Weet je, dat hij de begeleiding klas van morgen heeft geannuleerd?
Weet je hoe het met hem gaat?
Alles bij elkaar, neemt hij het verrassend goed op.
Het is je moeder waarover ik me zorgen maak.
Oh, God. Het is alsof zij degene is met Parkinson.
Wees niet te streng voor haar.
Ze is van slag. Waarom laat je haar niet even met rust?
Kan mij het schelen.
Hoe gaat Mijnheer Perfectie met de situatie om?
Hij helpt Peter met het zoeken naar een nieuwe cellist.
Hij heeft geen hart.
Hij heeft genoeg. Hij bewaart het alleen voor de viool.
Nou, ik denk dat ik die klassen niet meer hij hem blijf volgen.
Waarom niet?
Omdat hij me na tien minuten naar huis stuurde,
om de biografie van Beethoven te gaan lezen.
Zodat ik me in kon leven in zijn ellende voordat ik de Opus 131 zou proberen.
Hij kan misschien wel een punt hebben.
Heeft Peter je ooit verteld over het laatste verzoek van Schubert?
Ja, hoe hij alleen maar Beethovens Opus 131 wilde horen,
en ze speelden het voor hem, iets van vijf dagen voor hij dood ging.
Precies. Dit is wat ik doe.
Voordat we het stuk spelen, beeld ik me het kwartet in,
dat Schubert omgeeft op zijn dodenbed,
op het punt om de laatste muziek te spelen die hij op aarde zal horen.
Bow Bridge.
lk denk niet dat ik hier ben geweest sinds ik voor het eerst naar dit land kwam.
Juilliard jaren.
Juilliard.
Weet je nog waarom we deze plek hadden als onze ontmoetingsplek?
- Nee. - Darwin.
Darwin.
Je was zo bezig met Darwin. Alles was natuurlijke selectie.
Ja.
ln dat opzicht, is er niet veel veranderd.
- Echt waar? - Ja.
De oude man is ziek, de oude man is buiten.
Nog nieuws over de medicatie?
Het heeft nog niet veel effect, maar het is nog... het is nog vroeg.
Laten we hopen dat het snel genoeg is voor het concert.
Als hij goed genoeg is om het concert te spelen,
dan moet hij ook in staat zijn om de rest van het seizoen met ons te spelen, Daniel.
Waarom respecteer je zijn wens niet, Jules?
Omdat ik niet geloof in zijn wens.
Hij is overweldigd.
Stel je eens voor hoe verwoestend het voor hem moet zijn.
Eerst Miriam en nu dit.
We moeten hem tijd geven om zich aan te passen.
Wat doen we met Robert?
Wat is er met Robert?
Van-stoel-wisselen Robert?
Je moet er met hem over praten.
lk denk niet dat het zal helpen als ik met hem praat.
Het zal ons geluid compleet veranderen, Jules, dat weet je.
Dat is ook zo als we Peter vervangen met een andere cellist.
Nee, niet als het Nina is.
Ze heeft afgelopen jaar heel goed ingevallen voor Peter. Ze is erg compatibel.
Wil je alsjeblieft met hem praten?
Hoe dan ook, als Peter stopt, mag ik niet doorgaan.
Oké.
lk praat met Peter, jlj praat met Robert.
Weet je, ik had niet verwacht dit te voelen,
maar het blijkt, dat ik hou van deze leeftijd.
lk hou ervan om gewoon niets te hoeven bewijzen aan iemand.
Het is geweldig om het podium op te gaan, te gaan zitten en muziek te maken.
Weet je, in München, na ons concert,
applaudisseerde het publiek en Nina fluisterde tegen me, ''Dat was leuk!''
Kun jij je Nina voorstellen? '' Dat was leuk!''
Je hebt het haar goed geleerd, en ik ben je zeer, zeer dankbaar.
Gideon, ik wil je om een grote, serieuze gunst vragen.
Nou, voor jou, alles.
lk heb besloten om te stoppen,
en mijn keuze om mij te vervangen bij de Fugue is Nina.
- Nina? Van mijn trio? - Jouw Nina.
Zij is degene die het kan doen.
Ze kent ons repertoire,
het kwartet mag haar, persoonlijk, creatief.
We hebben haar nodig.
Als ze toestemt, natuurlijk.
Peter, dat zou een grote fout zijn.
Ga niet met pensioen!
lk beloof het je, je krijgt nog een tweede kans,
en het zou zomaar het mooiste deel van je leven kunnen zijn.
lk bedoel, je kan me toch zeker niet vragen om Nina op te geven.
lk bedoel, ze is een integraal onderdeel geworden van het trio, we kunnen haar niet vervangen.
Gideon, er is geen vergelijking. Het is makke- lijk om haar te vervangen voor een piano trio.
Er zijn andere cellisten die haar plaats over willen nemen. Ik kan je helpen er een te vinden.
ln mijn gedachten, de Fugue zal zonder Nina misschien niet overleven.
Zo serieus is het.
lk begrijp wat je zegt, maar ik kan dat niet doen.
lk kan haar niet opgeven.
lk ga beginnen met het praten over een aantal algemene principes,
die gepaard gaan met Parkinson.
Een daarvan is dat alles kleiner wordt.
Ons figuur wordt kleiner, onze pas,
onze stem wordt kleiner zelfs ons handschrift wordt kleiner.
Alles trekt samen en sluit in.
Dus moeten we die grenzen eruit duwen.
We moeten groot bewegen, zodat we controle hebben over Parkinson,
in plaats van dat het controle neemt over ons.
En om dat te doen, moeten ons bewust bewegen.
Dus laten we beginnen bij het uitstrekken van de armen,
en breng ze omhoog en breng ze omlaag,
en breng ze omhoog en naar buiten.
En we gaan naar de voorkant en de zijkant.
En op en neer. Goed werk.
En voor, en strek naar de zijkant.
En op en neer.
Netjes.
Mijn vader gaf me een tip.
Klinkt als een goede.
Het was een goede. Misschien kun je er zelf ook eentje van hem aannemen.
Ja? Zoals wat?
Hij kan je leren hoe je minder...
... anaal.
Dat is grappig.
Oké... Eigenlijk denk ik niet dat je mijn hulp nog nodig hebt.
En maak je geen zorgen, ik bel Peter, zal hem alles vertellen.
Kom op, Daniel, ik was... ik maakte een grapje. Zo bedoelde ik het niet.
Natuurlijk. Gewoon proberen of dat je jouw macht kon vergroten, het is goed.
Mijn kracht vergroten? Kun je dat uitleggen alsjeblieft?
Eigenlijk is het meer een wanhopige daad voor aandacht.
lk stel voor dat jij je op muziek focust.
Focussen op de muziek?
ls dat alles?
Ja, je hebt je waarschijnlijk net gerealiseerd hoeveel werk het kost,
om een behoorlijke violist te worden, laat staan een goede,
en je weet niet zeker of het al die moeite wel waard is,
of je wel getalenteerd genoeg bent, of dat je druk wel aan kunt.
Alleen jij en de viool in een kleine studio,
die elke dag de minimale vooruitgang maken... van je leven.
Dat is waarom je het kwartet hebt gevormd.
Je dacht dat het je problemen zou verlichten.
Je bent erachter dat het nog meer werk is en nu zit je opgescheept met drie andere mensen.
Totaal afhankelijk van de waarop ze spelen, hun smaak.
Ze onderzoeken voortdurend je talent. Ze horen iedere fout.
En dat doet jouw kleine ego zo een pijn.
Toch?
Je bent speciaal, Alex.
Ja, natuurlijk.
Verspil het niet.
Tot volgende week.
lk was meedogenloos om hem zover te krijgen dat hij in het kwartet ging spelen,
maar hij verlangde het, zoals ze altijd doen, om een solistte worden.
Hoe minder ze weten, of zelfs maar bedenken.
Toen, op de laatste dag van het semester,
komt Daniel naar me toe en zegt,
''Professor, ik heb besloten om een kwartet te vormen,
en ik wil dat jij de cellist wordt.''
lk denk, ''ls die gast gestoord? Ik ben 30 jaar ouder.''
En ik had duidelijk gemaakt dat sinds het uiteenvallen van de Hudson's,
waar ik met Juliette's moeder speelde, niet geneigd was nog op te treden.
Daniel stond erop en mijn vrouw zei ''Doe het!''
Dus ik zei oké, op voorwaarde dat Jules zich bij ons mocht voegen op de viool.
Ongeacht wat dan ook, dat zou mijn eerste keus zijn geweest.
Maar het echt bizarre, wonderbaarlijke aspect hiervan is hoe we Robert vonden.
Zeg jij het maar.
lk ging die dag weg bij Juilliard,
en Daniel steekt zijn hoofd buiten de deur en zegt,
''Robert,
zou je willen spelen... een beweging met ons willen spelen,
gewoon om, weet je wel, de nacht af te sluiten?''
lk was... Ik had er niet eens over nagedacht.
En ik was toen een eerstejaars student,
en ik zou naar NEC gaan om moderne compositie te studeren met Lampl.
En, weet je, tweede viool, in een kwartet spelen,
ik was niet zeker of ik die verbinding wel aan kon gaan.
Hoe dan ook, vanaf de eerste noot, was het...
ik heb het.
Weet je, ik begreep,
de dynamiek van het kwartet en hoe speciaal het was,
om een deel van een groep te zijn.
En dat een deel van de groep betekent er een te worden.
En tot op dat moment, denk ik niet dat ik dat begreep.
lk dacht dat ik degene was, weet je wel?
Maar dat was specialer dan een deel van de groep te zijn.
En... En er was een ongelooiijk mooie vrouw,
tegenover me, de viool bespelend.
Alsof... alsof haar leven er van af hing.
Ze was... adembenemend.
Ster kruisend, weet je, en ik weet het niet.
Robert.
lk wil echt, dat je het van stoel wisselen idee laatvallen.
Waarom?
Omdat dat het kwartet in gevaar brengt.
Waarom is het elke keer dat ik....
Daniel zal het er nooit mee eens zijn om jou te begeleiden.
Nou ik bekijk onze rollen niet als begeleider.
Nee, natuurlijk niet. Natuurlijk niet.
Maar waarom nu, waarom maak je er nu een probleem van?
lk wilde nooit de tweede viool zijn.
En ik heb het nooit gedwongen omdat... we goed waren.
Nou, ik vond het leuk, voor de harmonie.
Dat weet ik, ik waardeer het.
Weet je, toen Peter ermee kwam dat hij misschien zou stoppen...
Maar wat als hij blijft?
Dan wil ik nog steeds wisselen.
Weet je nog, weet je nog toen we net begonnen,
dat iedere repetitie een... ontdekking was?
We keken ernaar uit.
We ruzieden al om te ruziën over een haarspeld.
We grepen elkaar al naar de keel voor een strijkstok.
''lk denk het omhoog is. Het is naar beneden.''
- ''lk denk dat het omhoog is.'' - Ik weet het, het was verschrikkelijk.
- Ik mis dat. - Ja.
lk mis het opgewonden zijn.
lk mis het. Ik kan het niet zeggen.
Daniel...
Daniel denkt niet dat je kwaliteiten goed genoeg zijn voor de eerste stoel.
Pardon?
Hij denkt gewoon niet dat je goed genoeg bent voor de eerste stoel.
- Waarom sta je niet achter me? - Dat doe ik wel.
Waarom sta je achter hem en niet achter mij?
Dat is niet zo.
Kijk, we hebben altijd afgesproken om onpartijdig te zijn,
met de specifieke zaken, dat weetje.
Prima.
Volkomen onpartijdig.
Denk je dat ik niet zo goed zal zijn als Daniel met eerste viool?
- Kom op. Ik denk dat je... - Onpartijdig. Onpartijdig.
lk denk dat je een geweldige violist bent. Ik denk dat je... Geweldlg.
Eerste, tweede... het maakt mij niet uit.
- Mij maakt het wel uit. - Maar dit gaat niet over jou of mij.
- Ja, het gaat over mij. Ja, dat is het. - Nee, Nee, dit gaat om het kwartet.
En ik denk dat jij,
de beste tweede violist bent die er is.
Er is niemand beter voor jouw gedeelte.
- Kunt u de taxi stoppen? - Alsjeblieft doe het niet. Robert.
- ledereen waardeert je oordeel. - Oh God.
- Robert... - Hier.
Wanneer hebben jij en Daniel dit besproken?
Hij wilde afspreken om te praten over hoe we bij elkaar konden blijven, Rob...
lk heb afgesproken met Gideon,
en hij zegt nee.
Je hebt aangeboden om hem te helpen met het zoeken naar een andere cellist, nietwaar?
Hij vindt het te leuk met Nina samen te werken.
Ja, natuurlijk doet hij dat.
Voor Nina had hij nog 6 andere cellisten waar hij te graag mee werkte.
Over 40 jaar.
Precies, maak je geen zorgen. Ik zal morgen met Nina praten.
Nog niet, wacht. Kijk wat er gebeurt.
Misschien moet je nog eens nadenken over je pensioen, Peter.
Als je binnenkort in staat bent om te spelen, waar we allemaal zeker van zijn,
zien we je graag bij ons verder spelen voor zolang als je dat kunt.
Wat dacht je van een compromis? Kwaliteit boven alles?
Vind een nieuwe cellist en neem dan de Fugue mee naar een nieuwe plaats.
Nu, als je het niet erg vindt, ik moet rusten.
Oefen, oefen. Zorg dat je klaar bent voor waar we het beste in zijn.
Er komt een optreden aan.
Nina, hij heeft Parkinson.
Ja.
Hij wilde waarschijnlijk niet dat Gideon het wist.
Niet goed.
Het is niet goed.
Hoi.
- Hoi. - Hoi.
lk heb je favoriete ontbijt gemaakt.
Heb je honger? Dat zal best wel.
Hé, het spijt me van gisteren. Ik had het fout. Het spijt me zo.
- Ik vind het niet erg. - Ik... Ik stink enorm.
Dat is oké.
lkwil gewoon naar de badkamer en een douche nemen. Een momentje.
Oké. Ik ben zo terug.
-Waar is je viool? - Wat?
lk heb hars nodig. Ik kan het niet vinden.
ls het niet bij de bank?
Nee, het is daar niet. En ook niet in de slaapkamer.
Klote!
Klote, ik heb in het café laten liggen.
Echt waar? Welk café? Ik zal ze bellen.
lk haal het wel, geef me een momentje, ik ga hem halen. Klote!
- Hoi. - Hoi.
Dank je wel.
- Je ziet er moe uit. - Ja.
Heb je wel wat geslapen?
Een paar uurtjes.
lk heb geen minuut geslapen, weet je.
lk lag gewoon in bed aan ons te denken tot de zon op kwam.
We kunnen dit niet doen.
We kunnen niet...
Wat er gisteravond tussen ons is gebeurd is zeldzaam, Robert, weet je dat?
En je kunt deze gevoelens niet ontkennen.
Je moet gewoon leven, je moet ze gewoon voelen.
lk weet het. Ik kan het niet.
Hoi, Jules.
Dit is Pilar.
Wij...
Weet je nog dat ik over haar had verteld? We rennen samen in het park.
Ze is een fan van de Fugue.
lk ging net weg.
Alsjeblieft, je kan mijn stoel hebben.
Ze lijkt aardig.
Ja, ze is... ze is aardig.
Je nam dit hele afiwisselende stoel thema,
een beetje te ver, vind je niet?
- Ik bedoel, mijn God... - Klote, oh geweldlg.
Het spijt me.
Het spijt me zo.
Het was een... Het was een eenmalig iets.
- Ik... Ik heb het gestopt. Het is over. - Ja? Je hebt me gisteren geruimd.
Je was gisteren woedend op me,
omdat ik met Daniel had gepraat over het zekerstellen van de toekomst...
Je hebt me gisteren echt pijn gedaan met wat je hebt gezegd.
- van het kwartet! - Je zei dat ik niet goed genoeg was!
Dit is hoe je besloten hebt met me te communiceren, door een andere vrouw te neuken?
lk ben niet goed genoeg?
lk geef geen moer om die eerste stoel...
Het is mijn leven!
- ... dat is alleen jouw ego. Bullshit! - En de viool, het is alles!
Het maakt me niet uit!
lk hou van je.
lk hou meer van jou dan van wat dan ook in de wereld.
Dat moet je weten.
lk heb een stomme fout gemaakt. God, lk heb het verkloot.
lk vraag je me te vergeven.
lk ben laat thuis. Ik wil dat je spullen om middernacht weg zijn.
- Nee... - Jules...
Haal je spullen uit huis.
Het is Daniel. Laat een boodschap achter.
Daniel, ik heb nieuws. Goed nieuws.
Gideon heeft gebeld. Hij is van gedachten veranderd.
lk heb met Nina gesproken. Ze staat stand-by.
lk bel je later. Doei, doei.
Goed nieuws. Nina zal zich bij ons voegen.
Peter...
Wat is er aan de hand? Ben je ergens van overstuur?
lk kan me niet voorstellen...
lk kan me niet voorstellen zonder jou in het kwartet te spelen, Peter.
Weet je, reizen zonder jou, zonder jou naast me optreden.
lk weet niet... Ik weet niet zeker of ik dat wel kan.
lk denk niet dat ik het wil.
Praat alsjeblieft niet zo.
Toen je moeder stierf, was de grootste fout die ik heb gemaakt,
toe te staan dat het kwartet uit elkaarging.
Ik had moeten vechten, een nieuwe violist zien te vinden,
bij elkaar blijven, ondanks de treurigheid.
ln plaats van zwak en bang en lui te zijn.
Maak die fout niet.
Wees moedig. Ik heb een tweede kans gekregen.
Die krijgt niet iedereen.
Bedankt dat je me hebt uitgenodigd voor deze reis.
lk vind het geweldig hier.
Laat me je vertellen wat de Fugue zo een geweldig kwartet maakt.
Oké.
Ten eerste, ze hebben jou.
En je hypnotiseert het publiek met je niet aflatende precisie.
Ze volgen je zoals een cobra een slangenbezweerder volgt.
Nou...
Dan.. heb je nog mijn vader.
En hij voegt kleur en textuur en ritme toe.
Hij is je altijd aan het verbeteren, hij tilt je op,
maar hij zal je nooit overtreffen.
Er zijn vele kwartetten met een volleerde eerste viool.
Het is de tweede viool,
de kwaliteit van de tweede violist, die het kwartet doet opvallen.
En je vader is geweldig.
Dan is er nog mijn moeder.
Zij voegt diepte in het geluid dat niemand anders kan doen.
Ze maakt dat je wilt huilen zonder precies te weten waarom.
ls dat de stem van een gewonde ziel?
De overlevingsvaardigheden die ze moest ontwikkelen,
bereidde haar voor om haar drie meesters op hetzelfde moment te dienen.
Degene van wie ze houdt,
degene waar ze partner mee is,
en degene naar wie ze verlangt.
Dat was lang geleden, Alex. Dat was voor je ouders samen waren.
Ja, natuurlijk, natuurlijk.
Hoe dan ook.
Om een perfect vierkant te sluiten, heb je een man met groot hart nodig en een cello.
Als de poorten zijn bevestigd, zijn emoties welkom.
We kunnen allemaal gaan zitten, klaar om te worden weggevaagd.
Het is het ideale kwartet.
Bravo.
He, wat ga je nu doen met het pensioen van Peter
en alles wat er is gebeurd met mam en pap?
Wat is er gebeurd met je moeder en vader?
Robert?
- Hoi. - Hallo.
lk heb de Gagliano voor je gepakt.
Verschrikkelijk.
Geef het een kans. We hebben nog wat tijd voor de veiling begint.
- Oké. Dank je wel. - Ja.
- Hoi, Jules. - Sorry, dat ik zo laat ben. Hoi. Juliette.
- Hoi. Brenda Franklin. - Hoe gaat het metje?
- Leuk je te ontmoeten. - Dank je wel.
- Ik ben zo terug. - Oké.
Dank je wel.
Perfecte timing.
- Wil je het proberen? - Nee, ga je gang.
Het lagere register heeft een mooie diepte, het zal zich mengen...
- Warme toon, responsief. - ... zeer mooi met de viool. Ja.
- De rollen. - Ik kan zien waarom Alexandra het wil.
Prachtig. Laat het eens zien, alstublieft.
Het lichaam is in perfecte conditie.
- Zeker weten dat je het niet wilt? - Nee, dank je wel.
- Ja, we hadden moeten bieden. - Zeker weten.
Kunnen we nu praten?
We zijn hier om een viool te kopen, Robert.
Kunnen we erover praten?
We hebben er al over gepraat.
Nou, we hebben er niet over gepraat.
lk denk dat het een probleem is.
weet je, we hebben... bijna 25 jaar een intens leven samen geleid.
lk denk dat 't, je weet wel, wat meer praten verdient, vind je niet?
En... Ik bedoel, samen leven en spelen...
We wisten allebei dat het niet makkelijk zou zijn.
Toen was het spannend en we hadden goede en slechte momenten.
Maar in het geheel, denk ik... dat ons huwelijk een goed huwelijk is.
Dus ik kan niet geloven dat die ene jammerlijke nacht alles gaat verpesten.
lk heb altijd van je gehouden vanaf het moment dat ik je heb ontmoet,
maar diep van binnen ben ik altijd bang geweest dat jij het gevoel had dat je gedwongen werd.
Dat je niet met me getrouwd zou zijn als je niet zwanger was geweest.
Omdat ik er op zoveel manier niet ben geweest.
Niet helemaal.
En ik heb geleerd om ermee te leven, weet je, verwachtend dat op een dag,
dat jij, weet je, eindelijk dichter bij mij wilde zijn.
lk heb mijn dromen opgegeven om te componeren en andere vormen van muziek te spelen.
En ik deed dat graag, zonder voorbehoud, voor ons.
Om samen te zijn.
Te spelen...
Om een kind te krijgen.
Houd je echt van me?
Of ben ik gewoon makkelijk?
Goede vader. Goede man. Goede tweede viool speler.
- Is het niet geweldig? - Ja, het is... perfect.
We bieden erop, ja.
- Geweldig. Succes. - Dank je wel.
-We gaan beginnen. - Oké.
Dit is goed spul, man.
Het is niet slecht. Niet slecht.
Hoe zit het met deze hier?
Eigenlijk, haalt hij het niet van het paard af.
Hij importeert het van uit de hele wereld.
- Dit is uit Siberië, niet waar? - Dat klopt, ja.
Kijk, ik heb het beste bij elkaar gezet van wat ik heb,
en wat je niet gebruikt, kun je later naar me terug sturen.
Bedankt, Jack.
''Deze is uit Siberië.'' Wat? Waar gaat dat over?
Je kunt niet gewoon elk haar gebruiken voor een strijkstok.
De kleinste verschillen in de haarstructuur veranderen de kleur van de klank
van het instrument compleet.
Wat?
Je bent geobsedeerd.
lk denk het.
Heb je het koud?
Waarom ben je geen solo carričre begonnen?
lk zou nooit met ze willen ruilen.
Als een solist, repeteer je drie, misschien vier keer met een orkest,
en voer je het stuk een of twee keer op.
En dat is het. Volgende stad, volgende dirigent, volgende orkest.
Afgelopen seizoen vierden we 3.OOO concerten samen.
Wat me nogal oud deed voelen, maar...
Het is de enige manier om zinvolle interpretaties te vinden.
De grootste componisten, als ze hun oprechtste gedachten,
en gevoelens willen uitdrukken,
graven diep in hun zielen,
altijd op deze manier, altijd, altijd het kwartet.
Als ze moedig genoeg waren, Alex...
Wat doe je?
We hebben de monsters nodig.
Een echt mooie Gagliano met een plat uitgesneden rug.
- 14.OOO aan de telefoon. - Doe je hand omhoog.
- op 14.OOO, en circa rond 1820. - Hoe ver kunnen we gaan?
Vijftien.
- 15.OOO aan het gang pad. - Doe je hand omhoog.
15.OOO dollar nu. 16.OOO.
Dank je wel, aan de rechterkant. De dame met de mooie hoed.
Het is 16.OOO aan de rechterkant.
Dat is 16,OOO. We bieden nu op 16.
Doe je hand omhoog.
Jules, ik wilde je niet van slag maken.
- Gagliano... - Twintig!
- 20.OOO dollar aan het gangpad. -Als ik verkeerd zit, zeg het me dan.
20.OOO dollar achterin. Het is de dame achterin.
- Op 21,OOO, 21,OOO. -Vijfentwintig!
25.OOO, 25,OOO nu weer aan het gangpad.
25.OOO. 26? Helemaal door op 25?
Op 25,OOO, we bieden nu op 25.
25.OOO doller, eerlijke waarschuwing. Verkocht voor $25.OOO.
Gefeliciteerd mijnheer, u nam zojuist een goede kwaliteit viool van een echte muzikant.
Jules!
Jules, wacht even!
Wilt u misschien even wachten, alstublieft?
- Wacht even. - Dank je wel.
Wat is er? Wat wil je.... Robert?
Wat wil je dat ik je vertel?
Dat ik altijd van je heb gehouden,
maar ik ben gewoon niet in staat om het je te Iaten zien op de manier waarop jij het wil?
Hier is de waarheid: ik weet het niet.
lk weet niet of ik van je hou. Ik weet nlet of ik het nlet doe.
lk weet niet hoe ik me voel. Ik weet het niet.
Je moet me alleen laten.
Wie is het?
- Daniel. - Hoi.
Kom binnen.
Waar denk je aan, Robert?
Afbreuk te doen van je huwelijk, ons kwartet, waarvoor, een neukpartij?
Hoe zit het met jou?
Wat is er met mij?
Achter mijn rug om met Juliette omgaan.
Proberen om mijn vrouw tegen mij te manipuleren.
Doe niet zo belachelijk. Alsjeblieft, niemand probeert je te manipuleren.
Je bent gewoon te ver gegaan.
lemand moest je terug brengen naar de realiteit, dat is alles.
Eigenlijk, de realiteit komt helemaal terug bij me,
voor het eerst in lange tijd.
Echt waar?
Ergens blijven waar ik niet word gerespecteerd?
Dat is voorbij.
Je bent een goede violist.
lk hou ervan met je te spelen, echt waar.
Je kan geen kwartet leiden, man.
- Je bent niet voldoende gedisciplineerd, - Je denkt dat je beter ben,
- niet gemotiveerd genoeg. - dan mij.
Je hebt het gewoon niet in je, en dat is goed. Het is helemaal goed.
Je denkt dat je beter bent dan ik.
Wanneer heb ik dat gezegd?
Je hebt het fout.
Weet je, obsessief oefenen maakt je muziek niet perfect.
Eigenlijk haalt het al het leven eruit.
Het is rigide en... en eentonig,
en, en egocentrisch, en veilig.
Jezus, Robert, wil je stoppen met zo kinderlijk zijn?
Alsjeblieft. Ja, Ik weet dat het een moeilijke periode is...
De hele groep gaat over het pad dat jij hebt neergelegd.
Ja. Dat begrijp ik.
De manier, waarop jij speelt, is de manier waarop het Kwartet speelt,
en het is hetzelfde, keer op keer op keer op keer!
lk ben in de 40. We spelen al sinds we begin 20 waren.
Dit is waar je de groep naartoe hebt gebracht.
Maar als we het bij elkaar houden, nu hebben we Nina aan boord ...
Dit is waar je de groep naar toe hebt gebracht!
Dat is waar je deze groep hebt heengebracht!
lk heb je dat laten doen!
Een slechte dienst.
Je bent niet eens bereid om Beethoven te spelen zonder je notities.
- Laat je passie vrij, man. - Mijn Passie vrijlaten?
Laat je passie vrij! Waar ben je bang voor?
Je hebt drie van ons om je te beschermen.
Laat je passie los.
''Mensen verwachten dat oude mannen sterven,
Ze rouwen niet echt om oude mannen.
Oude mannen zijn anders.
Mensen kijken ze aan met een blik verwonderd...
Mensen kijken met geschrokken ogen...
maar de oude man weet wanneer een oude man sterft.''
Kom maar naar boven.
Mam.
Shit.
Wat?
- Het is mijn moeder. - Wat?
- Dat is... niet grappig, Alex. - Ik maak geen grapje.
- Dat is niet grappig. -Ze komt vandaag.
- Je moeder? - Ja.
Oh, mijn god. Je moet je aankleden
- Hallo? - Hoi, Ik ben het.
lk ga mijn spullen pakken, ik zie je beneden.
lk zou graag naar boven komen en je appartement bekijken.
lk zou een moord doen voor een koffie. Ik heb hier geen koffie.
We gaan direct hierna, Alex.
Oké, kom maar naar boven.
Nee, ze komt de trap op.
Daniel, je zal via het raam naar buiten moeten gaan.
Daniel, het spijt me, maar dat is de enige optie.
Het spijt me zo.
Shit, shit. Ga, ga, ga...
Alexandra.
- He, sorry. De deur ... - Dat is OK.
Hoe gaat het?
- Goed. Oh. - Je ziet er geweldig uit.
- Mooi. Mooi. - Ja?
- Ik heb een housewarming... - Dank je.
- Het is... - Ik maak het zo open.
Zo vind je het leuk wonen hier?
- Oh, Het is perfect. - Ja?
Ja , ik ben echt gelukkig hier.
Goed. Doet me denken aan het Soho van 20 jaar geleden.
Zondag zag ik papa tijdens het eten.
lk kan dus aannemen dat hij je verteld heeft over wat er gaande is tussen ons.
Hij is erg ongelukkig.
lk weet niet waarom je hem zo martelt.
Hij vertelt je dat ik hem martel?
Nee. Nee, pap zou nooit een slecht woord over je zeggen.
Wat je vader heeft gedaan, is volstrekt onaanvaardbaar voor me,
Alexandra, en verkeerd.
Als je hem behandelt als een deurmat,
gaat hij zich afvragen wat er buiten de deur te vinden valt.
Een deurmat? Je hebt geen enkel idee over onze relatie, Alexandra.
- Ik weet wat ik zie. - Ik zal je vertellen wat ik zie.
Daniel's auto... in de straat.
Wat deed hij in je appartement?
Hij leert me spelen.
De viool, hoop ik, want je bed is een puinhoop.
lk ga niet tegen je liegen.
Goed.
Daniel en ik zijn verliefd...
Je bent niet verliefd. Dat is belachelijk.
Je bent jaloers.
Waarom ben je zo boos op me?
Wat heb ik gedaan dat je op deze manier tegen me praat?
lk bedoel, hebben we je soms te veel verwend? Is dat het?
Denk je dat ik plezier heb gehad?
Den kje dat het leuk was, opgroeien met mee kwartetspelers als ouders,
die zeven maanden per jaar weg waren,
en ik altijd tweede was na een viool en een altviool?
Altijd, is dat leuk? Denk je dat het leuk is?
Je bent altijd onze eerste prioriteit geweest.
Dat is onzin! Dat is onzin, dat is alleen maar woorden. Het is niets.
Als dat waar is, dan waren jullie niet zo veel wezen toeren.
- We konden niet... - Jullie zouden meer aandacht hebben besteed
aan wat er met mij aan de hand was.
Niet altijd op zoek naar een perfecte verdomde vingerpositie voor een Haydn kwartet.
lk deed mijn best om een goede moeder te zijn.
lk wilde perfect zijn, maar dit is leven van een muzlkant.
We repeteren en we oefenen, en we voeren op.
Helaas, zal dat ook voor jou zo gaan. Dat zul je zien.
Nee, dat doe ik niet.
Omdat ik nooit mijn kind zo zal opvoeden.
Het spijt me.
Als ik jou was, als ik jou was geweest in die positie...
...dan had ik een abortus gehad.
Hoe kun je zo gemeen zijn?
lk riskeerde alles om jou te krijgen.
Begrijp je dat?
Heb je enig idee hoe dat voelt, ofwel?
- Ja. Ja. - Nee.
lk weet het ... Ik weet wat het is op te groeien zonder een godverdommese moeder!
Oh, mijn God.
Het zijn verdomde zestienden, Steve, houd op ze uit te melken.
Mensen, wees het niet altijd eens, maar doe het netjes, en alsjeblieft...
...probeer geen fouten te maken.
Toen ik van jullie leeftijd was, ontmoette ik de grote Pablo Casals.
lk was zo geďntimideerd, dat ik nauwelijks kon praten.
Hij moet dit gemerkt hebben, want...
...in plaats van een gesprekje, vroeg hij me een stukje te spelen.
Hij vroeg om het voorspel van de vierde Bach suite.
lk concentreerde me, haalde diep adem, begon, en de noten begon te stromen,
de muziek was in de lucht en het was de slechtste muziek die ik ooit gemaakt heb.
lk speelde zo slecht, dat ik halverwege moest stoppen.
''Bravo,'' zei hij, ''Goed gedaan.''
Toen vroeg hij me de allemande te spelen. ''Een tweede kans,'' dacht ik bij mezelf.
lk heb nog nooit zo slecht gespeeld.
''Geweldig. Prachtig,'' prees hij me.
En toen ik wegging die avond, voelde ik me vreselijk over mijn prestaties,
maar wat me echt stoorde, was niet mijn spel, het was Casals.
De onoprechtheid.
Jaren later, ontmoette ik hem in Parijs,
en toen was ik al een professioneel. We speelden samen.
We werden kennissen, en op een avond bij een glas wijn..
... biechtte ik aan hem op wat ik dacht van zijn onzin van al die jaren geleden.
En hij werd boos. Zijn houding veranderde, hij greep zijn cello
''Luister '' zei hij. En hij speelde deze zin.
''Speelde je dat niet? Vingeren.
Je deed dat. Het was nieuw voor mij. Het was goed.
En hier, viel je deze passage niet aan met een opwaartse beweging?''
Casals benadrukte de goede dingen, de dingen waar hij van genoot.
Hij moedigde aan. En voor de rest, laat dat maar aan de idioten,
of wat dat ook is in het Spaans, die oordelen door het tellen van fouten.
''lk ben dankbaar en dat moet jij ook zijn, zei hij,
''zelfs voor een enkele zin, een transcendentaal moment.''
- Wow. - Ja, wow. Pablo Casals. Kampioen.
Nog één keer, met gevoel alsjeblieft. Gevoel!
Hallo, je hebt bereikt Robert en Juliette.
Geen van ons is momenteel in staat de telefoon te beantwoorden,
laat een boodschap achter na de piep, bedankt.
Jules, Robert... de medicatie werkt.
Voorlopig ben ik goed. Ik kan spelen.
Repetitie bij mij thuis, dinsdag. Ik bel Daniel. Tot ziens.
Huh? Dit is goed. We komen er wel. Energie.
lk kom er niet uit welke snaar oversteken ik leuk vind.
lk hou heel erg van wat je nu deed. Ik zou dat vasthouden.
lk denk dat ze moet doen wat ze zelf wil.
- Laten we doorgaan. - Ja.
Alles goed, laten we doorgaan. Laten we doorgaan. Laten we verder gaan.
Vind je het erg, Robert?
Wat is er aan de hand?
Breng me op de hoogte.
Op donderdag hebben we een concert.
lk denk dat dit het beste is als persoonlijke zaken wachten.
Oh, God, ik denk dat het gewoon het beste zou zijn als jij je mond houdt, weet je dat?
Heb je jezelf in de hand, Robert?
Vind je het erg?
Jij beheerst jezelf, Daniel.
Kon je niet de dochter van iemand anders vinden om mee naar bed te gaan?
Wat?
Wat? Wat heb je gedaan?
Alex en ik hebben iets.
Het is wat het is, Robert.
Je slaapt met haar?
We zijn verliefd.
Het was niet de bedoeling dat het zou gebeuren, maar het gebeurde. Het is wat het is, Robert.
Ga zitten!
Stop! Doe dat niet, alsjeblieft. Niet in mijn huis, alsjeblieft.
Dat is genoeg. ERUIT! Allemaal, stop dit.
- Voel jij je beter? - Ga weg, alsjeblieft.
-Ze is niet jouw eigendom. - Ik ben jouw eigendom.
lk ben je eigendom. We zijn allemaal jouw verdomde eigendom!
Nou, ik geloof dat je leven een puinhoop is!
Het is voor het eerst in vele jaren, dat ik van iemand hou, en weet je wat?
- Deze keer, ik ga het niet opgeven. - Stop ermee, Daniel. Stop ermee.
lk word ziek van jullie allemaal. Eruit.
Het spijt me.
Je hebt geen respect voor de muziek.
- Je had het me moeten vertellen - Voorelkaar.
- Het spijt me. Robert, wacht, alsjeblieft. - Niets.
lk ga naar boven, wanneer ik terug kom, moet je weg zijn.
Volg me niet! Je had het me moeten vertellen!
Vergeet het concert maar. Er is geen concert. Helemaal niet.
Kan dit niet geloven.
Toen je me 25 jaar geleden vroeg... je te helpen een kwartet te vormen,
begreep ik wat het betekende om zoveel ouder te zijn.
lk wist dat ik op een dag een stap opzij zou moeten doen.
lk had alleen niet gedacht dat het zo moellljk zou zljn.
en om tegelijkertijd het kwartet te zien verdampen, dat is..
Het is niet niets. Het is een nachtmerrie.
Voor mij is het ook een nachtmerrie.
Je moet nu meteen een einde aan deze relatie maken.
wat je ook denkt dat dit is,
wat je ook denkt wat je doet, je gaat het nu beëindigen.
Nee.
Nee, dat kan ik niet doen.
Dan heeft samenwerken je niets geleerd.
Schaam je.
Als je naar deze foto's kijkt op een bepaalde manier,
dan lijkt het net of ze open gaan.
Men zou naar binnen gaan en deze mensen ontmoeten.
Zij zijn hier aan het kijken, luisteren.
Miriam voelt dat deze mensen van gedachten zouden kunnen wisselen.
Ze mocht deze bijzonder graag.
Wat zegt Rembrandt je vandaag?
lk ben de baas. Ik ben de koning van schilders. Ik ben erg groot en ik weet het.
lk word ouder, maar ben nog steeds op het hoogtepunt van mijn kracht.''
Kijk naar de blik van de schaduw, hij is sterk.
Hij is een beetje dwaas in zijn gouden jurk en zo, maar dat weet hij,
maar zijn lichaam en geest hebben hem nog niet verlaten, nog niet.
Het is inspirerend.
Mijn eigen lichaam en geest zijn een ander verhaal.
De drugs, die ik neem, zullen niet veel langer meer werken.
Na verloop van tijd zullen ze me angstig maken, dan zal ik dingen gaan fantaseren,
en daarna zal ik afhankelijk worden van andere mensen
om me te voeden, te wassen en aan te kleden.
Deze dagen ben ik aan het bedenken hoe ik dat kan voorkomen.
- Ik ben een last. - Peter, je zult nooit een last zijn.
lk wil voor je zorgen .
Jij hebt het kwartet.
Jij hebt Robert en Alexandra om voor te zorgen en te begeleiden.
Zo alsjeblieft, hou het kwartet compleet.
Maak me blij.
Ok?
lk ben geboren in NewYork City, in 1963.
Mijn moeder, Francoise Reynaud, heeft samen met Peter in het Hudson String Kwartet gespeeld.
Hij was haar beste vriend.
En toen mijn moeder stierf, ging het kwartet uit elkaar.
Ze stierf tijdens mijn geboorte.
Tot mijn 16de studeerde ik bij Gil Breton,
toen Peter regelde, dat ik met een beurs bij Juilliard kon studeren.
en daarna verhuisde ik hierheen, hij en Mirjam nodigden mij uit om bij hun te komen wonen.
Gelukkig werden ze mijn familie.
Maar echt in mijn leven dat goed was,
gebeurde door hun grote liefde voor mij.
We vormden de Fugue, en toen ontmoette ik Robert.
En toen hadden we een dochter, een meisje.
Alexandra.
lk denk de echt begaafde in de familie ...
lk ben er zeker van dat je dat gauw genoeg zelf zult horen.
lk heb het grootste deel van die jaren gereisd, maar het zeer veeleisende...
Ben je oké?
Oké.
Maak het open.
Het is voor jou.
Pap zei dat het voor 25.OOO ging. Ik kan het niet accepteren.
Nee, maak je er geen zorgen over.
Het is van een vriend die me nog een gunst moet verlenen.
Je kunt het gebruiken zolang als je wilt.
En deze, heb ik speciaal voor jou gemaakt.
Probeer het.
Daniel, kan ik even met je praten?
Ja. Natuurlijk.
Wat?
Je bent een geweldige man.
Je bent briljant.
lk bewonder je, en ik denk,
dat je de droom bent van iedere vrouw die een man als jij aankan.
lk denk niet dat ik nu die vrouw kan zijn.
Het zijn je ouders, niet waar?
- Nee. Nee. - Het zijn je ouders. Het is je vader.
Dit is mijn beslissing.
lk laat ze niet tussen ons komen.
Het is de Fugue, Daniel.
Het is de Fugue.
De Fugue?
Je wilt stoppen met wat wij hebben vanwege het kwartet, dat is krankzinnig.
Alex, begrijp je, het is gestoord.
Het één hoeft niet ten koste te gaan van het ander.
Ja, maar dat gaat het wel.
Weet je, ik kan mezelf dat nooit vergeven, en jij ook niet.
- Je kan niet... -Alex, Alex, rustig. Oké? Rustig.
Het is oké, het komt goed.
- Ik zal er voor zorgen. - Nee, je luistert niet naar me.
lk ga eens heel serieus met je ouders praten.
Als ze niet kunnen accepteren wat wij hebben,
heb ik geen interesse meer om met deze mensen spelen. Begrijp je me?
We maken een nieuw kwartet.
Een nieuwe. Jij en ik, Alex. Jij en ik.
- We hebben Nina. - Daniel, dit is het.
lk probeer met je te praten, lk probeer je te zeggen,
dat het nu klaar is, voor mij. Het is klaar.
Ga weg.
Gewoon, ga weg.
Daniel?
Daniel...
Dames en heren, ik moet stoppen.
Mijn vrienden spelen veel te snel, ik kan het niet bijhouden.
Het is de schuld van Beethoven, erop staan dat we,
Opus 131 attaca, zonder pauze spelen.
lk heb een pauze nodig. Nlna Lee.
Prachtige cellist,
vriend van de Fugue,
vervangt mij voor de rest van het programma voor vanavond,
en, hopelijk, voor een nog langere tijd dan dat.
Nina, alsjeblieft.
Het is mij een genoegen geweest om door alle jaren heen te spelen,
samen met Robert, Daniel, Juliette.
Dank u wel. Dank u wel.
En voor Miriam... Mijn vrouw, die daar ergens is,
ik dank je, ik mis je, ik denk aan je.
lk zal u zien.
De zevende beweging.
Deze bewegingen zijn allemaal verbonden.
Je kunt de wilde paarden niet berijden tijdens de zevende,
als je ze tijdens de zesde niet hebt getemd.
Dus met uw begrip, dames en heren, gaan we een stukje terug.
Dank u wel.
Vier terug?